Paryskie chłopcy w stalinowskiej Moskwie

Siergiej Biełiakow – historyk i pisarz, autor książek „Gumilow syna Gumilowa”, „Cień Mazepy. Ukraińska nacja w epoce Gogola”, „Wiosna narodów. Rosjanie i Ukraińcy między Bułhakowem a Petlurą”, laureat nagrody „Wielka Książka”, finalista nagród „Narodowy bestseller” i „Jasna Polana”. Syn Mariny Cwietajewej, Georgij Efron, bardziej znany pod domowym imieniem „Mur”, urodził się w Czechach, dorastał we Francji, ale uważał się za Rosjanina. Jednak w przedwojennej Moskwie koledzy z klasy, znajomi, dziewczyny widzieli w nim – cudzoziemca, paryskiego chłopca. „Paryskim chłopcem” był również przyjaciel Mura, Dmitrij Siezeman, który w tym samym czasie przyjechał z rodzicami do Moskwy. Życie przyjaciół w ZSRR wydaje się być pasmem nieszczęść: aresztowania i śmierć bliskich, bezdomność, ewakuacja, głód, front, gdzie jeden z nich zostanie ranny, a drugi zginie… Ale w ich moskiewskim życiu były także szczęśliwe dni. Stalinoska Moskwa – lśniąca witryna Związku Radzieckiego. Po nowych szerokich ulicach pędziły „linkolny”, „packardy” i ZIS-y, w Jeliziejewskim sprzedawano delikatesy: od czarnej ikry i krabów po rokforo. Ejzenstein wystawiał „Walkirię” w Teatrze Bolszoj, w Kameralnym grano „Pani Bovary” – i sam Woroszyłow z przyjemnością chodził na spektakle Tairowa. Dla moskiewskich mieszkańców grali jazzmani Ediego Roznera, Aleksandra Cwafsmana i Leona Utiosowa, a nauczyciele tańca zarabiali więcej niż inżynierowie i lekarze… Dziwny, okrutny, ale kolorowy świat, w którym rano szli do przyjęcia NKWD z przesyłką dla aresztowanych krewnych, a wieczorem siedzieli w restauracji „Narodowy” lub słuchali Swiatosława Richtera w Sali Czajkowskiego.