Moje dzieci

«Moje dzieci» — powieść nr 2 Guziel Jachiny, najbardziej wyrazistej debiutantki w historii współczesnej literatury rosyjskiej, laureatki nagród «Wielka Książka» i «Jasna Polana» za bestseller «Zulejha otwiera oczy».

«W pierwszej powieści, która szybko zdobyła sławę i już rok po debiucie była tłumaczona na trzydzieści języków, Guziel Jachina rzuciła nas w Syberię, jednocześnie ukazując tatarskość w sobie i w Rosji, i można powiedzieć, w każdym z nas. Teraz zanurza czytelnika w zimne wody Wołgi, w mokry mech i torf, w falę i błoto, w Ethel-Bulgu-Su, a jej “myśl ludowa” jest głęboka jak Wołga, i bada niemieckość w sobie, w Rosji i, można powiedzieć, w każdym z nas. W fabule właściwie na pierwszym planie są miłość, śmierć, historia, polityka, wojna i twórczość...»
Jelena Kostyukowicz

Województwo Wołżańskie, lata 1920–1930. Jakub Bach – Rosjanin niemieckiego pochodzenia, nauczyciel w kolonii Gnadental. Od dawna odwrócił się od świata, wychowuje jedyną córkę Anczę w odludnej chacie i pisze magiczne bajki, które w cudowny i tragiczny sposób urzeczywistniają się w rzeczywistości.

«Chciałam opowiedzieć o świecie niemieckiego Wołża – jasnym, oryginalnym, żywym – o świecie, który kiedyś stworzyli przybysze w obcym kraju, a dziś zagubił się w przeszłości. Ale to także historia o tym, jak wielka miłość rodzi lęki w naszym sercu i jednocześnie pomaga je przezwyciężyć»
Guziel Jachina