«Znaczenie», «rzeczywistość», «komunikacja» jako niezbędne warunki i ostateczne podstawy życia-ludzi-w-świecie są rozpatrywane z punktu widzenia koncepcyjnego i terminologicznego. Terminologiczna i krytyczna analiza koncepcji I. Kanta, E. Husserla, H. Szpeta, W. Humboldt, A. Szczuca (także w związku z metodologią M. Webera), M. Heideggera, J.-P. Sartre'a, M. Mamardaszwilego, D. Chalmersa, A. Bergsona, J. Deleuze'a (w kolejności rozpatrzenia) opiera się na założeniu różnicy terminów i słów języka naturalnego. Początkowa teza analizy: różne terminy mogą być wyrażone tym samym słowem. Szczególna uwaga poświęcona jest słowu i terminowi «znaczenie» jako pośrednikowi między językiem naturalnym a terminologią filozoficzną.
Osąd i komunikacja, jak również korelacyjność rzeczywistego i nie-rzeczywistego - główne tematy drugiej części książki. Dokonuje się różnicy między abstrakcjami a pseudo-abstrakcjami w szeregu koncepcji filozoficznych, a także poddawane są krytyce koncepcje, w których «forma» i «pojęcie» odgrywają wiodącą rolę. Stawiane jest pytanie o podstawowe kryteria rzeczywistości. Termin «nie-rzeczywiste» wprowadzany jest dla oznaczenia tego, co jest przeciwne i korelacyjne do rzeczywistego — jako system znaczeń, ale nie jako iluzoryczne. Równowaga między rzeczywistym a nie-rzeczywistym rozumiana jest jako warunek możliwości komunikacji.
Książka jest przeznaczona dla nauczycieli i studentów wydziałów filozoficznych i humanistycznych, a także dla wszystkich, którzy cenią komunikację i rozróżniają rzeczywistość i wymyślenie.