"Rozmowy o filmie i reżyserii" — to nie podręcznik i nie sucha teoria, ale żywe, szczere, czasem gorzkie, ale zawsze głęboko profesjonalne rozmyślanie o tym, jak rodzą się wielkie filmy, dlaczego literatura — matka filmu, jak działa montaż w prozie Tołstoja i Puszkina oraz dlaczego reżyser musi "widzieć" nawet to, co nie jest napisane w scenariuszu.
Rom uważa szczegółowo swoje własne prace — od "Lenina w 1918 roku" do "Dziewięciu dni jednego roku", — wspomina twórcze spotkania z Szykinem, Wanin, Eisensteinem, rozmyśla o naturze obrazu, sile niemego działania, niebezpieczeństwie schematów i prawdziwej dramaturgii życia. Na samym dnie leży przekonanie: film — sztuka odpowiedzialna, masowa i głęboko ludzka. Wymaga nie tyle teorii, ile uczciwości, cierpliwości, umiejętności patrzenia i słuchania, stałej gotowości do nauki.
Ta książka jest dla wszystkich, którzy kochają film jako formę myśli, którzy interesują się reżyserią, literaturą, sztuką w ogóle.
Będzie cenna zarówno dla początkujących filmowców i studentów WGiKu, jak i dla widzów, którzy dążą do głębszego zrozumienia języka filmu i dostrzegania za kadrem zamysłu, prawdy i ludzkiego ciepła.
"Rozmowy o filmie i reżyserii" — to nie tylko książka o zawodzie. To spowiedź mistrza, skierowana ku przyszłości sztuki.