Teatr japoński: między tym, co widoczne, a tym, co ukryte

Książka «Teatr japoński: między tym, co widoczne, a tym, co ukryte» opowiada o historii japońskiej sceny i jej szczególnym języku artystycznym. Czytelnik śledzi drogę od starożytnych obrzędowych działań i dworskich przedstawień do teatrów Nō i Kyōgen, Kabuki i Bunraku, a następnie — do shingeki i współczesnego teatru. Jak zorganizowana jest japońska scena? Dlaczego tak ważne są maska, makijaż i kostium? Jak muzyka, rytm i ruchy aktora tworzą szczególną atmosferę spektaklu? Autor pokazuje, jakie pojęcia o pięknie, czasie, ujawnionym i ukrytym stoją za surową konwencjonalnością japońskiego teatru. Oddzielnym tematem książki jest spotkanie japońskich i europejskich tradycji teatralnych. Mowa o pojawieniu się nowego teatru, zapoznaniu Japonii z zachodnią dramaturgią oraz losie rosyjskiej klasyki na japońskiej scenie, w tym sztuk A. P. Czechowa. Historia teatru uzupełniona jest analizą jego zasad artystycznych i konkretnych inscenizacji. Teatr japoński ukazuje się tutaj nie jako zastygnęła egzotyka i nie jako muzealne dziedzictwo, ale jako żywa sztuka. Zachowując tradycje, scena zmienia się i wchodzi w dialog z współczesnym widzem. Książka będzie interesująca dla wszystkich, którzy pragną głębiej zrozumieć teatr japoński i kulturę Japonii.