Książka profesora E. B. Starowojtenko jest przeredagowaną i uzupełnioną wersją autorskiej monografii "Personalologia: życie osobowości w kulturze". Książka podsumowuje wieloletnią pracę autora nad realizacją projektu naukowo-edukacyjnego, poświęconego opracowaniu ogólnej personalologii jako nowego kierunku w psychologii osobowości. Uzasadnia sposób budowy "nauki syntezy", polegający na osiągnięciu jedności, po pierwsze, kulturowo-historycznej wiedzy o osobowości i hermeneutyki tekstów kultury, rozwijających "ideę osobowości"; po drugie, fundamentalnej teoretycznej psychologii osobowości; po trzecie, praktyki konsultacyjno-psychoterapeutycznej i rozwojowej, skoncentrowanej na psychologicznym wsparciu osobowości; po czwarte, sposobów samopoznania i samorealizacji osobowości, występującej w roli badacza, autora tekstu, konsultanta-psychoterapeuty, adresata pomocy psychologicznej.
Tematycznymi akcentami monografii są: metodologia opracowywania formatu ogólnej personalologii, w tym główne metody badania osobowości; problemy i modele kulturowej personalologii, personalologii życia, personalologii Ja; modele i techniki refleksyjnej praktyki, które można stosować w konsultacjach i samopoznaniu osobowości. Szereg badań omówionych w monografii zostało wykonanych we współpracy z kolegami z Centrum Fundamentalnej i Konsultacyjnej Personalologii oraz Katedry Psychologii Narodowego Uniwersytetu Badawczego "Wysza Szkoła Ekonomiczna", a także wsparciem funduszy grantowych Fundacji Naukowej NIU WSH.
Tekst książki stanowi zbiór hermeneutycznych, wyjaśniających, opisowych i refleksyjnych modeli, pełni funkcje reprezentacji i zdobywania wiedzy, przekazywania wiedzy w nauczaniu, stosowania w interpretacji indywidualnych przypadków, budowania naukowych dialogów oraz interakcji konsultacyjnej.
Monografia E. B. Starowojtenko jest istotną częścią naukowo- i dydaktyczno-metodycznego wsparcia nauczania personalologii na studiach magisterskich NIU WSH i jako innowacyjny projekt może być wykorzystana w kształceniu studentów w innych uniwersytetach badawczych. Zawiera autorskie praktyki wzmacniania indywidualnego Ja w relacjach społecznych, działalności zawodowej, bliskiej komunikacji i w stosunku do siebie. Jej leitmotivem jest rozwój współczesnej kultury życia ludzkiego jako "kultury osobowości", w której ogólna personalologia odgrywa znaczną rolę. Ta rola wyraża się w przeznaczeniu personalologii, aby być "nauką osobowości, o osobowości, dla osobowości, w imię osobowości".