Autor rozpatruje pierwszą imperialną industrializację z szczególnego punktu widzenia: z perspektywy narzędzi zarządzania.
Jak organy państwowe — Komitet Ministrów, Rada Państwowa, Departament Manufaktur, gubernatorzy, zarządzały wzrostem przemysłowym?
Na jakich dokumentach opierali się liderzy rewolucji przemysłowej, jak protokołowali zebrania, jak kontrolowali wykonanie zadań?
Poprzez jakie manufakturowe i komercyjne rady nawiązywali współpracę z biznesem? Jak rozdzielali dotacje państwowe i ulgi wśród przemysłowców?
W każdej rozdziale porównywane są podejścia charakterystyczne dla trzech industrializacji, a wnioski są przydatne dla menedżerów naszych czasów.
Książka opiera się na znaczącej liczbie archiwalnych źródeł pierwotnych, a przy tym napisana jest przystępnym, żywym językiem.