Wampiry. Pochodzenie i odrodzenie. Od folkloru do hrabiego Draculi

Historia wampirów ma swoje korzenie w wschodnioeuropejskich wsiach XVIII wieku, gdy plotki o ciałach powstających z martwych rozchodziły się po Europie i wywoływały masową histerię. Od pierwszych opowieści o wampiryzmie, Christopher Freyling bada, jak i dlaczego wampiry stały się jedną z najbardziej trwałych postaci w historii kultury masowej. Jak wampiry-chłopi, opisane przez Josepha Pittona de Turnefora i Dom Augusten Calme, czyli folklorystyczne wampiry napadające na owce i krowy, stały się arystokratycznymi bohaterami-złoczyńcami romantyków.

Śledzi rodowód literackiego wampira od 1816 roku: historia współczesnych wampirów narodziła się – w odpowiedniej formie ustnej – w wynajętej na święta willi z widokiem na Jezioro Genewskie w nocy z 17 czerwca 1816 roku, kiedy pogoda była niezwykle wilgotna, a atmosfera niezwykle napięta. Tego dnia w willi Diodati spotkali się lord Byron, John Polidori, Percy Shelley, Mary Shelley, by opowiadać wymyślone historie o duchach, ale w rezultacie tego wieczoru pojawił się literacki wampir i Frankenstein. Następnie autor omawia dzieła literackie, które zostały napisane między „Wampirem” J. Polidoriego (1819) a, być może, najsłynniejszym wampirem wszech czasów „Drakulą” B. Stokera (1897).

Autorem książki jest sir Christopher Freyling – historyk kultury, autor licznych publikacji na różne tematy, od sinofobii po westerny. Był również rektorem Królewskiego Kolegium Sztuk w Londynie w latach 1996-2009, gdzie do dziś pozostaje honorowym profesorem historii kultury.