George Washington (1732−1799) wszedł do amerykańskiej historii jako «ojciec narodu i zbawiciel ojczyzny». Bohater wojny francusko-indiańskiej i rewolucji amerykańskiej, niezbyt udany plantator, przeciętny dowódca, nie najbardziej wyrafinowany polityk, posiadał cechy, które rzadko występują u działaczy państwowych: był uczciwy, bezinteresowny i nie poszukiwał władzy, co zyskało mu miłość narodu, który wybrał go na swojego pierwszego prezydenta, i stał się jedynym głową USA, wybranym jednogłośnie.
Historia życia Waszyngtona, obfitująca w perypetie, zwycięstwa i porażki, rozgrywa się na tle walki brytyjskich kolonii o niepodległość oraz kształtowania się amerykańskiej państwowości, demaskowania szpiegów i przygotowań do porwań, splatania losów wybitnych postaci burzliwej epoki, przyjaciół i wrogów głównego bohatera. Thomas Jefferson, będąc i tym, i tamtym, przyznawał: «Można powiedzieć, nie grzesząc przeciw prawdzie, że nigdy natura i fortuna nie przychodziły w tak doskonałe połączenie, aby uczynić człowieka wielkim».