Legendarna „Czerwona księga”, czyli Liber Novus („Nowa księga”) Carla Gustava Junga, po raz pierwszy ujrzana na światło dopiero w naszym wieku, stanowi jeden z najważniejszych dokumentów intelektualnej i duchowej kultury XX wieku. Przez 16 lat Jung zapisywał w niej te wydarzenia swojego wewnętrznego życia, przez które odkrywał nieświadomą naturę ludzkiej psychiki i kultury: swoje sny, wizje, wywołane metodą „aktywnej wyobraźni”, a także doświadczenie ich rozumienia, w którym miejsce „interpretacji” zajmuje przeżycie, „interpretacja” zostaje zniesiona na rzecz duchowego świadectwa, a „badanie” odbywa się poprzez kontemplację obrazów i poetycką mitotwórczość.
Tekst, w którym bierze początek wszystko to, co później przybrało akademicką formę i do dziś powszechnie znane jest jako głęboka psychologia i jungowska kulturologia, przedstawia czytelnikowi autentyczny obraz drogi, jaką przeszedł Jung w „tajnych tajnikach” własnej duszy, i prawdziwy wizerunek Junga-myśliciela – współczesnego psychologa i ponadczasowego mistagoga, wybitnego uczonego i przewyższającego naukę duchowida, uważnego badacza i najczulszego poety duszy.
Jednym z głównych celów nowego tłumaczenia „Czerwonej księgi”, po raz pierwszy dokonanego z niemieckiego oryginału, jest przedstawienie tego, jak wygląda i czyta się rękopis wykonany gotycką czcionką na sposób średniowiecznego manuskryptu, oraz jak brzmi prorocza mowa Junga, wykorzystującego z prawdziwie poetyckim rozmachem zasoby języka niemieckiego, którego gramatyka, składnia i stylistyka po dziś dzień zachowują głęboko archaiczne cechy, zapewniające niedostępną wielu nowoczesnym językom wyrazistość.
Wszystkie decyzje tłumaczeniowe opierają się na dążeniu do maksymalnej możliwej dokładności odwzorowania wewnętrznego doświadczenia Junga za pomocą języka rosyjskiego.
Wydanie towarzyszy artykuł i komentarze Sona Shamdasani, których tłumaczenie publikowane jest w nowej edycji naukowej.