Dziedzictwo pedagogiczne

Michaił Iljicz Romm (1901–1971) — wybitny radziecki reżyser filmowy, scenarzysta, profesor WGIK-u i działacz społeczny.

Ta książka — żywy, oddychający dialog mistrza z jego uczniami, w którym ujawniane są najskrytsze tajemnice zawodu reżysera filmowego. Michaił Romm nie wygłasza suchych wskazówek — myśli na głos, polemizuje z klasykami (Puszkina, Tołstoja, Czechowa), analizuje sceny "Wojny i pokoju" jako reżyserskie scenariusze, uczy dostrzegać montaż w literaturze i przerabiać każdy tekst na kinową uczty.
W centrum jego uwagi — nie rzemiosło jako takie, ale zawód myślenia: jak zrozumieć zamysł i przekazać go aktorowi, jak sprawić, aby każdy kadr działał. Romm jest przekonany: dobry reżyser — przede wszystkim znawca życia, zbieracz obserwacji, czytelnik literatury i badacz epoki.
Książka zawiera nie tylko wykłady, ale i dialogi z kolegami (w tym z Sergiuszem Gierasimowem), refleksje o przyszłości podręcznika reżyserii, otwarte wyznania o własnych filmach i przyznania się do trudności na drodze twórczej. Przez wszystko przewija się główny motyw: kinematografia — to rozwój myśli poprzez obraz, a tylko głęboko przemyślane widowisko może stać się prawdziwą sztuką.
Książka zainteresuje studentów szkół filmowych, reżyserów, scenarzystów, aktorów — i wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak powstaje mocne kino. To nie podręcznik w konwencjonalnym sensie, ale mistrzowski wykład jednego z największych umysłów radzieckiej kinematografii, aktualny i dziś.