Pomimo że różowy kolor często występuje w naturze, w europejskiej kulturze był rzadkością aż do XIV wieku: ani w malarstwie, ani w odzieży, ani w codziennym życiu praktycznie go nie używano. Wszystko zmieniło się z początkiem importu do Europy egzotycznego barwnika — drewna pernambuco, a później — z rozwojem florystyki: dopiero w XVIII wieku udało się wyhodować odmiany róż, które naprawdę miały różowy kolor. To wtedy kolor ten otrzymał swoją nazwę od nazwy kwiatu.
Kiedy i jak różowy stał się «kobiecym» kolorem? W jaki sposób jego rozwój był związany z modą, botaniką, heraldyką i symboliką religijną? Dlaczego w średniowieczu kojarzył się raczej z męskością, a w XX wieku znalazł się w centrum estetycznych, społecznych i ideologicznych przesunięć?
Opierając się na wielu źródłach, autor śledzi złożoną i sprzeczną historię różowego koloru — od malowideł jaskiniowych i antycznych wazonów po lalkę Barbie.
Michel Pasturo — wiodący historyk średniowiecza, profesor Praktycznej Szkoły Wyższych Badań w Paryżu. Wcześniej w wydawnictwie «NLO» ukazały się jego książki «Niebieski», «Czarny», «Czerwony», «Zielony», «Biały» i «Żółty», a także «Diabelska materia. Historia pasków i tkanin w paski».