Malo kto z miejsca może wymienić więcej niż trzy żeńskie imiona w historii sztuki. Bez wątpienia dobrze znane są Frida Kahlo, Marina Abramović, Natalia Gonczarowa. Jeśli pójdziemy dalej, do czasów przed XX wiekiem, nawet zapalony gość muzeum wpadnie w zakłopotanie. Oczywiście, nasza niewiedza o imionach wybitnych artystek nie oznacza, że one nie istniały. Nie wspominając o tak istotnych postaciach dla sztuki światowej jak kuratorki, krytyczki, mecenaski, kolekcjonerski, muz i modelki. Nic o nich nie wiemy. I to jest zrozumiałe.
Sztuka przez długi czas uważana była za dziedzinę działalności mężczyzn, a patriarchalne społeczeństwo, świadomie stworzone w ramach instytucjonalnej dyskryminacji kobiet, wspierało ten stan rzeczy. Możliwości zawodowe kobiet były znacznie ograniczone, nie można również zapominać o tym, że tradycyjna historia sztuki została napisana przez mężczyzn o mężczyznach, z naciskiem na rewolucjonistów-artystów, którzy wszystko zmienili.
Profesor Noah Charney wyraźnie pokazuje, że to właśnie kobiety kształtowały historię sztuki od średniowiecza do dnia dzisiejszego. Historia często była zniekształcana, i nadszedł czas, aby dostrzec tych, którzy zasługują na znacznie większą popularność.