Dialogi. Apologia Sokratesa

Platon Ateński — starożytny grecki filozof-idealista, uczeń Sokratesa, nauczyciel Arystotelesa. To właśnie z Platona filozofia formuje się jako system wiedzy.

"Apologia Sokratesa" to pierwszy zachowany tekst Platona, napisany wkrótce po procesie Sokratesa i jedyne jego dzieło, napisane nie w formie dialogu. Jak to możliwe, że państwo ateńskie zabiło Sokratesa?
Sokratesa, o którym pythia delficka powiedziała, że nie ma mądrzejszych ludzi od niego.
Sokratesa, który wszedł do historii słowami: "Wiem, że nic nie wiem".
Sokratesa, który zakończył swoją mowę na procesie słowami: "Ale już czas iść, mi - aby umrzeć, wam - aby żyć, a co z tego jest lepsze, nikt nie wie, oprócz boga".
Wszystkie pozostałe dzieła Platona mają formę dialogów, w których metodą pytań i odpowiedzi wyjaśniane są pojęcia obowiązku i piękna, wiedzy i ignorancji, prawdy i kłamstwa, dobra i zła.
W zbiorze znajdują się dialogi "Eutifron", "Krytón", "Fedon", poświęcone ostatnim dniom Sokratesa, a także "Uczta" i "Fedr".

1. Pierwotne źródło antycznej myśli: «Apologia Sokratesa» i dialogi Platona – to żywe świadectwa narodzin myśli filozoficznej, pozwalające zobaczyć, jak dzięki dyskusji formują się fundamentalne pojęcia nauki.
2. Żywa metoda dialogu i możliwość zobaczenia Sokratesa nie tylko jako surowego nauczyciela, ale jako rozmówcy prowadzącego do głębokiej refleksji i zrozumienia.
3. Problemy poruszone w dialogach pozostają wieczne. Czym jest mądrość? Jak żyć godnie? Co czeka człowieka po śmierci?