Dom i za granicą

Wspomnienia Tatiany Pawłowny Kapterewej-Szambinago, znanej specjalistki w dziedzinie historii sztuki Hiszpanii, Portugalii i krajów Maghrebu, czynnego członka Akademii Sztuk Pięknych Federacji Rosyjskiej, dzielą się na dwie, w zasadzie równe części, z których każda, w pełnej zgodności z tytułem książki, opowiada o życiu w domu i o podróżach za granicę po wojnie.
Pierwsza część książki poświęcona jest starej moskiewskiej inteligencji, jednemu z ognisk kultury rosyjskiej, w mniejszym lub większym stopniu ocalałemu w wirze ogromnych wydarzeń epoki, na rozdrożu krajowych tradycji artystycznych. Wspomnienia obejmują głównie lata 30. XX wieku, "okres, w którym wydarzenia rodzinne i społeczne w pamięci dziecięcej i młodzieńczej zyskały z czasem konkretne wyrazistości".
Druga część wspomnień dotyczy, według autora, "małej cząstki tego, co było widziane i przeżywane" podczas podróży za granicę. Wspomnienia składają się z trzech opowiadań-esejów poświęconych podróżom, które odbyły się w latach 1950-1960. W pierwszym z nich opowiedziano o okolicznościach, szczegółach i wydarzeniach jednego z najwcześniejszych masowych wyjazdów radzieckich obywateli za granicę.
Druga podróż na Kubę i do Stanów Zjednoczonych w latach 1960-1961 przypadła na okres narastającego napięcia między krajami, zerwania między nimi stosunków dyplomatycznych i w niedługim czasie kryzysu kubańskiego.
Trzecie opowiadanie poświęcone jest prawie trzymiesięcznej misji autorki w Egipcie, kraju, który dla każdego, kto się tu znalazł, choćby na krótko, ma szczególną siłę przyciągania.
Książka jest bogato ilustrowana rzadkimi zdjęciami z rodzinnego archiwum autorki.