Karthagina. Północna Afryka w okresie od wojen punickich do upadku królestwa Wandalów

Niniejsza książka obejmuje okres chronologiczny od wojen punickich do upadku królestwa Wandalów pod ciosami Bizancjum. W wyniku trzech wieloletnich, krwawych wojen punickich Karthagina została wymazana z powierzchni ziemi przez Rzymian, a miejsce, w którym stała, zostało przeklęte i zasiane solą – na znak, że odtąd ta ziemia będzie jałowa, gdyż od soli nie ma plonów. Kto mógł wówczas wiedzieć, że według planu wielkiego Juliusza Cezara, wcielonego przez Oktawiana Augusta, miasto zostanie odrodzone i osiągnie taki rozkwit, że otrzyma nazwę „Afrykańskiego Rzymu”? Ocalała poza granicami zniszczonej Karthaginy kultura punicka przetrwała i zademonstrowała niezwykły zlew z cywilizacją grecko-rzymską. Rzymska prowincja Afryka aktywnie uczestniczyła w życiu politycznym i kulturalnym starożytnego państwa rzymskiego, wystawiając swoją dynastię cesarską – Sewerów, a później zgłaszając pretensje do dominacji światowej w osobach dwóch Gordianów. Niezrównany Apulejusz na zawsze wzbogacił ogólnoświatową kulturę ludzkości liryczno-filozoficzną opowieścią o Amurze i Psyche, a uznający się za Punijczyka Błogosławiony Augustyn Aureliusz rzeczywiście stał się tym fundamentem, na którym przez 1600 lat niezmiennie wznosi się katolicka teologia. Ten, kto zmęczony jest walkami narodów i idei, przeczyta tutaj, jak mieszkańcy Rzymskiej Afryki zorganizowali „ciąg winiarski” na tamten świat i bez strachu oraz skrępowania oszukiwali samego Charonach – przewoźnika dusz do królestwa zmarłych.