Zaskoczeni rewolucją. Żywe głosy świadków upadku Imperium Rosyjskiego

Wiosna 1917 roku. Petersburg się gotuje – na Newskim głośno brzmią manifestacje, zmieniają się flagi i porządki. W tym wirze znajdują się obcokrajowcy – dziennikarze, dyplomaci, inżynierowie, guwernantki, żołnierze. Piszą listy i dzienniki, nie wiedząc, że ich zapiski staną się żywymi świadectwami ostatnich dni carskiej Rosji.

Angielska pielęgniarka, która przeżyła katastrofę „Titanica”, teraz ratuje rannych na ulicach miasta. Sufrażystka Emmeline Pankhurst przyjeżdża do Rosji, aby spotkać się z bojowniczkami Żeńskiego Batalionu Śmierci Marii Boćkarowej. Dziennikarze, dyplomaci i inżynierowie obserwują, jak historia pisze się na ich oczach – jedni z zachwytem, inni z przerażeniem i niezrozumieniem. Niektórzy widzą w tym narodziny nowej epoki, inni – bezsensowne zniszczenie, a jeszcze inni próbują po prostu przeżyć kolejny dzień i zachować ludzką godność.

Na ulicach miasta – grabieże, panika, rzezie i egzekucje. „Z kobiet ściągano buty wprost z nóg, z mężczyzn – ubrania... tłum otoczył złodziei i zabili ich na śmierć”. „Ci junacy, którzy się poddali, zostali ustawieni w rzędzie i zrzucono ich do wody”. W tych przypadkowych zdaniach świadków – poczucie końca epoki, gdy zwykły świat dosłownie rozpada się na ich oczach.

Opierając się na zapomnianych archiwach i mało znanych świadectwach, Helen Rappaport łączy dziesiątki głosów w jedną narrację – niepokojącą, przenikliwą i żywą. To reportaż z przeszłości, w którym każdy świadek widzi swój kawałek katastrofy, a wszyscy razem składają panoramę ginącego imperium.