Poetyka relacji

Martynikański pisarz i działacz społeczny Édouard Glissant (1928–2011) zyskał szerokie międzynarodowe uznanie jako jeden z ojców postkolonialnej myśli. Jego obszerne dziedzictwo składa się z wierszy, powieści, esejów, artykułów prasowych i wystąpień publicznych jako długoletni pracownik UNESCO.

Proteiczny korpus tekstów Glissanta przenikają kilka przewodnich tematów: kreolizacja – wzajemnie wzbogacające, choć nie pozbawione konfliktów, mieszanie języków i kultur; przezwyciężanie dylematu uniwersalności i swoistości w ruchomej perspektywie Całego Świata; nieskończona wędrówka jako droga poetyckiej i politycznej samorealizacji człowieka. Wszystko to schodzi się w pojęciu Relacji – nietrwałego, za każdym razem wymyślanego na nowo związku, który odgrywa w filozofii Glissanta rolę siły napędowej istnienia. 

Teksty tego zbioru – pierwszej książki autora w polskim tłumaczeniu – przenikają kryształ Relacji, pokazując jego różne strony: utraty i odnalezienia, rany i zjednoczenia, wątpliwości i odkrycia.