Rok 1922 stał się przełomowy dla rewolucyjnego teatru. Wówczas w Twerze ukazał się zbiór artykułów „O teatrze”, który podsumowywał pierwsze pięciolecie rewolucyjnego teatru i dawał czytelnikom możliwość zajrzenia w jego przyszłość. Autorami almanachu byli „lewicowi” krytycy, reżyserzy, teoretycy nowych nurtów, od konstruktywizmu po sztukę użytkową, bezpośrednio lub pośrednio związani z „Teatralnym Październikiem” Wsiewołoda Mejerchołda. Korzystając z nowego języka, Aleksiej Gan, Iwan Aksjonow, Borys Arwatow i inni autorzy stawiali pytanie o granice teatru: czy sprzątanie czy demonstracja pierwszomajowa są tymi formami performatywnymi, które odpowiadają duchowi współczesności? Czy dekoracja miasta przyszłości ustawiona na placu może uruchomić proces jego architektonicznej transformacji?
Zbiór z 1922 roku należy do epoki, kiedy nowy teatr stał się głównym wsparciem powstających rewolucyjnych form kultury i życia codziennego. Jednak refleksja autorów, łącząca perspektywy performatywną, społeczną i polityczną, jest aktualna do dziś. Książka została wydana z nowym wstępem, komentarzami i dodatkami.
