Post-Europa

Opierając się na pojęciu «post-Europa» czeskiego fenomenologa Jana Patočki, który jako pierwszy zasugerował, że po II wojnie światowej Europa przestała być siłą formującą centrum, w swoim nowym dziele hongkoński filozof Yuk Hui zwraca się do problemu «przezwyciężenia nowoczesności», wokół którego sto lat temu w Japonii uformowała się Szkoła Kioto. Nishida Kitarō, Nishitani Keiji, a także przedstawiciel nowego konfucjanizmu Mou Zongsan nie odrzucali zachodniej filozofii, ale szukali nowych dróg myślenia w warunkach kryzysu, który ogarnął Europę. Zamiast marzenia o niemożliwym przezwyciężeniu heideggerowskiej Heimatlosigkeit «Post-Europa» proponuje szkic myślenia, które, uświadamiając sobie swoją «bezrodność», dąży do uzyskania nowej formy, ale nie poprzez neutralizację różnic, lecz poprzez indywidualizację, ukierunkowaną na przezwyciężenie przeciwieństw między logos a technē, Wschodem a Zachodem, domem a bezdomnością.