Masza Rolnikajte prowadziła dziennik w latach 1941—45, od początku okupacji Litwy przez wojska niemieckie do swojego wyzwolenia 10 marca 1945 roku.
Najpierw w getcie w Wilnie, a potem — w obozach pracy przymusowej w Strassendhof (Ryga, Łotwa) i Stutthof (Polska).
Dziennik jej jest mniej znany, ale nie mniej istotny niż dziennik Anny Frank.
Część dzienników Masza zdołała zapisać, większą część prowadziła "w myślach", zapamiętując.
Cały tekst dzienników został przez nią utrwalony w 1946 roku, już w Wilnie, a po raz pierwszy opublikowany — tamże, ale dopiero w 1963 roku, w "odwilży", w języku litewskim.