«Kto nie przykłada należytej wagi do jedzenia, nie może być uważany za prawdziwie inteligentnego człowieka», — mówił geniusz rosyjskiej literatury A.P. Czechow. Był wspaniałym opowiadaczem i smakoszem dobrej kuchni. Najulubieńszym daniem pisarza były karaś w śmietanie: «Spośród ryb bezgłosnych najlepszy to smażony karaś...» Gościnność Antoniego Pawłowicza była wręcz pasjonująca. Przy jego stole zawsze było wielu ludzi i przysmaków, a jedzenie w swoich dziełach opisuje z wyjątkowym wzruszeniem: «...podawano sos z gołębi, coś z podrobów, smażoną prosię, kaczkę, kuropatwy, kalafior, pierogi, twaróg z mlekiem, kisiel i na koniec, naleśniki z dżemem». Niektóre wersy są niemożliwe do przeczytania, nie dławiąc się śliną: «Kulebiaka powinna być apetyczna, bezwstydna, w całej swojej nagiej postaci, by wabić. <...> Zaczniesz ją jeść, a z niej olej, jak łzy, nadzienie tłuste, soczyste, z jajami, podrobami, z cebulą...» A jeszcze pisarz uwielbiał naleśniki: «Jak pieką naleśniki? Nie wiadomo... O tym dowie się tylko odległa przyszłość...» W. Pochlebkin zauważał, że Czechow uczynił kulinarną scenerię integralną częścią swoich sztuk, co mu się udawało. Kup tę interesującą książkę, a otrzymasz przyjemność z czytania i wspaniałej kolekcji przepisów z tamtego czasu.
