Rocker, który stał się neurobiologiem, Daniel Levitin bada związek między muzyką – jej wykonaniem, kompozycją, tym, jak jej słuchamy, tym, co nam się w niej podoba – a ludzkim mózgiem. Wchodząc w dialog z wybitnymi myślicielami, którzy twierdzą, że muzyka to nie więcej niż ewolucyjny przypadek, Levitin twierdzi, że jest to fundamentalna cecha naszego gatunku. Przez większą część historii ludzkości na całym świecie komponowanie i wykonywanie muzyki było tak naturalne, jak oddychanie i chodzenie, i brały w tym udział wszyscy. Opierając się na badaniach i muzycznych przykładach od Mozarta po Duke’a Ellingtona i Eddie’go Van Halena, autor opowiada: w jaki sposób kompozytorzy, wykorzystując wiedzę o tym, jak nasz mózg postrzega świat, osiągają niesamowicie przyjemne doznania z słuchania muzyki; dlaczego tak emocjonalnie przywiązujemy się do muzyki, której słuchaliśmy w wieku nastoletnim; dlaczego do osiągnięcia mistrzostwa muzzycznego praktyczne ćwiczenia są nawet ważniejsze niż talent; w jaki sposób przebojowe melodyjne utwory tkwią nam w głowie.
Ta książka – to historia o tym, jak mózg i muzyka ewoluowały razem, o tym, co muzyka może nam powiedzieć o mózgu, a mózg – o muzyce, i o tym, że dzięki nim poznajemy samych siebie.
