Rodna mowa

“Czytać najważniejsze książki literatury rosyjskiej — jak na nowo przeglądać swoją biografię. Doświadczenie życiowe gromadziło się równolegle z czytaniem i dzięki niemu… Dorastamy razem z książkami — one rosną w nas. I kiedyś przychodzi czas buntu przeciwko wpojonemu jeszcze w dzieciństwie stosunkowi do klasyki”, — napisali Piotr Wajl i Aleksander Gienis we wstępie do swojego pierwszego wydania “Rodnej mowy”. Autorzy, którzy emigrowali z ZSRR, stworzyli za granicą książkę, która szybko stała się prawdziwym, choć nieco żartobliwym, pomnikiem radzieckiego szkolnego podręcznika literatury. Jeszcze nie zapomnieliśmy, jak skutecznie te podręczniki na zawsze odbierały uczniom wszelką chęć do czytania, wpajając im trwałe odrazy do rosyjskiej klasyki. Autorzy “Rodnej mowy” próbowali ponownie wzbudzić w nieszczęśliwych dzieciach (i ich rodzicach) zainteresowanie krajową literaturą piękną. Wygląda na to, że ich próba zakończyła się pełnym sukcesem. Dowcipny i pasjonujący “antypodręcznik” Wajla i Gienisa od wielu lat pomaga absolwentom i kandydatom zdawać egzaminy z literatury rosyjskiej.