Nirwana-tantra

Nirwana-tantra jest dialogiem Czandiki i Szankary, lecz nie tylko rozmową, a rozmową podczas zbiegu viparita-rati, gdy kobieta jest na górze. W tantrze przedstawiony jest swoisty mit o tym, co poprzedza objawienie świata. Podkreślane jest najwyższe stanowisko Kali, w stosunku do której Sziva okazuje się być synem. Ciągle stawiana jest idea nieskończonej wielości światów (jak bąbelki na powierzchni oceanu lub ziarenka piasku). Jest również wskazanie na aktywny udział kobiet-shakti w praktykach rytualnych.
Znane jest, że tantrze przysługuje idea paralelizmu makrokosmosu (brahmanda) i mikrokosmosu (ciało). W Nirwana-tantra na tej idei kładzie się szczególny nacisk. Przy tym mikrokosmosem jest ciało każdego stworzenia, a nie tylko człowieka. Co więcej, ten wszechświat, w którym żyjemy, okazuje się być istotą, wśród nieskończonej ilości innych podobnych mieszczących się w granicach jeszcze większego wszechświata – mahabrahmandy, jak również nieskończona ilość mahabrahmand zawarta jest w wszechświecie jeszcze wyższego poziomu – brihadbrahmancie.
Właściwy przekład jest opatrzony komentarzem i dwoma słownikami: 1) imion, 2) przedmiotów i terminów. Jako załącznik książka zawiera artykuł „Nagotawe w indyjskim epopeje i mitologii”.