«Dziennik Anny Frank» — zapiski żydowskiej dziewczynki, najsłynniejszy dokument pamięci o Holokauście. Anna zaczęła pisać dziennik w czerwcu 1942 r., w dniu swoich trzynastych urodzin, ukrywając się razem z rodziną w tajnym pokoju na Prinsengracht w okupowanej przez nazistów Amsterdamie. Nazwała go «Schronieniem».
Dziennik urywa się 1 sierpnia 1944 r. Wszyscy mieszkańcy Schronienia zostali aresztowani i deportowani. W styczniu 1945 r. wojska radzieckie wyzwoliły niemiecki oboz koncentracyjny Auschwitz-Birkenau, gdzie wśród więźniów był ojciec Anny, Otto Frank. Rozpoczynając poszukiwania żony, córek i jeszcze czterech osób, które przez dwa lata spędziły w Schronieniu z Frankami, Otto wkrótce przekonał się, że jest jedynym, który przeżył.
Książka holenderskiego pisarza i historyka Basa von Bendy-Bekmanna — oparta na skrupulatnych badaniach archiwalnych nowa próba odtworzenia losów tych, którzy dzielili tajne mieszkanie z Anną Frank i nie przetrwali Holokaustu.