Listy mojej pamięci

Mińskie getto wciąż pozostaje niezagojoną raną na ciele Europy. W latach II wojny światowej ginęły tutaj tysiące Żydów ZSRR, a także Żydzi wywiezieni do Mińska z Niemiec, Austrii, Czech... Jeszcze nie wszystkie tajemnice getta zostały odkryte, nie wszystkie historie opowiedziane... Po raz pierwszy w języku rosyjskim jako osobna książka została przedstawiona dokumentalna powieść mińszczanki Anny Krasnopierko „Listy mojej pamięci”. Kiedy wojna przyszła do Mińska, Annie miała prawie 16 lat. Ona jest świadkiem, który wszystko widział, wszystko pamiętał i w późniejszym czasie potrafił o tym napisać. Powieść „Listy mojej pamięci” uzupełniają partyzanckie opowiadania autorki, również po raz pierwszy publikowane w języku rosyjskim, oraz jej esej o Niemczech. Na zakończenie wydania znajdują się posłowia męża i syna Anny Krasnopierko o tym, jak żyła rodzina i jak powstawała książka. W prozie i publicystyce, w swoich wystąpieniach publicznych Anna Krasnopierko mówiła o tym, że wojna ujawnia zarówno to, co najgorsze, jak i to, co najlepsze w człowieku, daje przykłady najwyższego przejawu ducha wszystkich ludzi, bez podziału na narodowości - Rosjan, Niemców, Żydów, Białorusinów...