Kabaret — to nie tylko gatunek muzyczny czy szczególny typ przestrzeni teatralnej. To zjawisko kulturowe przełomowej epoki, które powstało na styku wieków, światów społecznych i rewolucji artystycznych. Kabaret narodził się w przestrzeni kulturalnego zagubienia i twórczej wolności, gdy postęp techniczny niszczył wiekowe ustawy, samochody wypierały powozy, a kultura masowa rzucała wyzwanie tradycjom salonowym.
Od legendarnego paryskiego «Czarnego kota» po słynnego moskiewskiego «Latającego nietoperza», od berlińskiego «Kolorowego teatru» po petersburską «Wędrującą psinę», od przejmujących piosenek Édith Piaf po opery Kurta Weilla: historia kabaretu — to historia o tym, jak sztuka stawała się żywym dialogiem z epoką, w dialogu między sceną a widownią, między przeszłością a przyszłością.
Książka śledzi korzenie fenomenu i bada trzy narodowe tradycje, które radykalnie przekształciły kulturę XX wieku oraz ukształtowały oblicze współczesnej sztuki: francuską poezję bohemy i kulturę chanson, niemiecką laboratorium eksperymentów intelektualnych i politycznej satyry, rosyjski literacki teatr słowa i kulturowej refleksji.