Ateny na drodze do demokracji: VIII–V wiek p.n.e.

W monografii badany jest proces kształtowania się ateńskiej demokracji na przestrzeni okresów archaicznych i klasycznych (VIII połowa V wieku p.n.e.). Pytania o to, czym jest ateńska demokracja, kiedy powstała i jaką rolę w jej pojawieniu się odegrały różne warstwy społeczne, pozostają przedmiotem dyskusji przez długi czas. W książce pokazano, że jednym z istotnych impulsów do powstania demokracji staje się walka o władzę i wpływy wewnątrz warstwy arystokracji, do udziału w której często angażowano również ateński demos. W procesie tej walki, z jednej strony, tworzono równe warunki dla „najlepszych” (eunomia, isonomia), a z drugiej strony następowało rozszerzenie praw politycznych zwykłego ludu. Wynikiem tych procesów staje się ustrój państwowy, w którym znaczącą rolę odgrywają kolegialne instytucje polityczne, przede wszystkim zgromadzenie ludowe, które wybierało urzędników, oraz heliasty (sąd ludowy), który sprawował kontrolę nad corocznie wybieranymi magistratami. Niemniej jednak ateńskiej demokracji nie można uznać za rządy ludu ani „władzę narodu”. Sami Ateńczycy charakteryzowali ją jako rząd kolektywny lub władzę „większości” tych, którzy posiadali prawa polityczne.