Paryż w ruinach: miłość, wojna i narodziny impresjonizmu

Zima 1870 roku. Paryż – w pierścieniu wrogiej armii, wkrótce ogarnie go płomień wojny domowej. Na ulicach ludzie umierają z powodu tyfusu i głodu, a jedynym sposobem komunikacji ze światem są balony powietrzne i gołębia poczta...

Smí przedstawia epokę oczami artystów, którzy odmawiali poddania się, zarówno w życiu, jak i w sztuce. W oblężonym Paryżu Manet, Morisot i Degas kontynuowali malowanie obrazów, Renoir i Bazille walczyli, a Monet z Pissarro uciekali. Ale po powrocie wszyscy przenikliwie odczuli kruchość istnienia – i przenieśli to do sztuki. Trauma „Groźnego roku” skłoniła artystów do rezygnacji z heroicznego patosu i skierowania wzroku ku światłu, powietrzu i ulotnemu pięknu codzienności.

W centrum opowieści znajduje się historia miłości i przyjaźni Édouarda Maneta i Berthe Morisot, pierwszej kobiety impresjonistki. Smí przywraca jej miejsce u źródeł ruchu, podążając za ich skomplikowanym dialogiem z Manetem i wzajemnym wpływem.

„Paryż w ruinach” – kronika impresjonizmu, poruszająca opowieść o tym, jak blokada i chaos przemieniły sztukę i jak geniusz rodzi się z katastrofy. Odwrócona strona wielkiej sztuki. Krew na barykadach. To tekst o tym, jak umiera stary świat. I o tym, jak z jego popiołów rodzi się nowe piękno – wolne, śmiałe, nieśmiertelne.