Elizaveta Glinka (1962–2016), znana jako Doktor Liza, – lekarz-reanimatolog, specjalista w medycynie paliatywnej. Założyła pierwszy hospicjum na Ukrainie, w Kijowie, nadzorowała pracę hospicjów w miastach Rosji, w Serbii i Armenii; stworzyła Międzynarodową Organizację Charytatywną „Sprawiedliwa pomoc”; leczyła, karmiła i zapewniała bezdomnym; organizowała ewakuację chorych i rannych dzieci z Donbasu. Zginęła w katastrofie lotniczej nad Morzem Czarnym 25 grudnia 2016 roku, towarzysząc partii leków i sprzętu dla szpitala w Syrii.
Doktor Liza – to pseudonim, pod którym Elizaveta Glinka w 2005 roku zaczęła prowadzić bloga w „Żywej gazecie”, aby opowiadać historie chorych, którzy spędzają swoje ostatnie dni w założonym przez nią hospicjum w Kijowie. Była przekonana, że absolutnie każda osoba, kimkolwiek by nie była w życiu, cokolwiek by nie osiągnęła i cokolwiek by nie zrobiła, ma prawo odejść godnie – bez bólu, bez upokorzeń, nieporzucony, niezapomniany. To przekonanie próbowała przekazać innym. Podstawą książki są dzienniki Elizavety Glinki; drugą część stanowią wybrane wywiady, w których dużo mówi o swojej pracy, swoich podopiecznych i – zupełnie niewiele – o sobie; ostatnia część – to jej fotobiografia. W książce znajduje się także przedmowa Jewgienija Wodołazkina i wspomnieniowy szkic Gleb Glinki. Dzienniki są wzbogacone o unikalne rysunki Siergieja Gollerbacha.