Słowo żywe i martwe

Klasyczne dzieło Nory Gał o tłumaczeniu i redakcji, o pięknie języka, jego precyzji i ekspresji.

Po raz pierwszy opublikowana w 1972 roku, książka stała się lekturą obowiązkową dla kilku pokoleń specjalistów pracujących z tekstami. W niej znana radziecka tłumaczka Nora Gał demonstruje udane i nieudane przykłady pracy z językiem, odkrywając bezpodstawne użycie fraz kluczowych, urzędowych sformułowań, zapożyczeń i inne typowe błędy tłumaczy i redaktorów. Analizując słynne tłumaczenia dzieł na poszczególne fragmenty, z jubilerską precyzją pracuje z niedociągnięciami tekstu i wskazuje ogólne zasady „żywego” i ekspresyjnego słowa. U podstaw tych zasad leży troskliwe podejście do języka i wierność najlepszym wzorom rosyjskiej mowy.