Lew Trocki — jedna z najbardziej wyrazistych, tajemniczych, kontrowersyjnych i wpływowych postaci w historii politycznej Rosji, której osobowość wydała licznych mitów. Za czasów Stalina Trockiemu przypadła rola wroga rewolucji, z którym toczono bezwzględną walkę; przypisywano mu wszelkie możliwe zbrodnie — terror, szpiegostwo, zdradę ojczyzny. W czasach powojennych z awangardy sił kontrrewolucyjnych Trocki przeszedł do «obywateli reakcji», a w czasie pierestrojki stał się «demonem» rewolucji i przedstawicielem «światowej kulisy». W kolejnych latach zainteresowanie Trockim nie osłabło, a jego wizerunek zyskał nowe kolory. Stał się ucieleśnieniem destrukcyjnych sił, które, ku radości wrogów, pragną pogrążyć Rosję w otchłani chaosu. Jakie to ma odniesienie do realnego Trockiego? Odpowiedź na to pytanie czytelnik, być może, znajdzie w książce «Moje życie», autobiografii Lwa Trockiego, który był nie tylko kluczową postacią Rewolucji Październikowej 1917 roku i głównym przeciwnikiem Stalina w walce politycznej, ale także błyskotliwym pisarzem i oryginalnym myślicielem. Książka została napisana w latach 1929–1930, po zesłaniu Trockiego z ZSRR, miała ogromny sukces wśród czytelników na całym świecie i natychmiast stała się bestsellerem, jednak w ojczyźnie autora wspomnienia zostały wydane po raz pierwszy dopiero w 1991 roku.
