Ocala. Dziennik dziewczyny z warszawskiego getta

Populacja warszawskiego getta wynosiła pół miliona ludzi, z których udało się przetrwać tylko nielicznym. Autorka tej książki stała się jedną z tych nielicznych więźniów, którym udało się przeżyć Holokaust. Obok dziennika Anny Frank – to jedno z najważniejszych świadectw o II Wojnie Światowej, głęboko osobista historia kochającej życie młodej dziewczyny, która zmierzyła się z niewyobrażalnymi ludzkimi cierpieniami. To właśnie dziennik Miriam Wattenberg (1924–2013), opublikowany w USA jeszcze przed zakończeniem wojny, w lutym 1945 roku, otworzył oczy całemu światu na okropności Holokaustu. „Dziś w getcie miała miejsce krwawa środa. Rozpoczęły się deportacje i uliczne zamieszki. O świcie patrole Ukraińców i Litwinów pod dowództwem Niemców otoczyły getto. Każdy, kto zbliżał się do bram lub pokazywał w oknie, był natychmiast rozstrzeliwany. Ukraińcy i Litwini wykazali wielkie zaangażowanie w zabójstwach. To postawni młodzi barbarzyńcy w wieku siedemnastu-dwudziestu lat, specjalnie przeszkoleni do tej krwawej pracy przez niemieckich instruktorów…” „Dziennik Miriam Wattenberg przypomina nam, że wśród płonących domów, otoczonych ogniem ulic i masowych mordów byli ludzie, którzy nie uznawali swojej porażki…”, The New York Times