Błogosławieni głupcy. Kultura historii szaleństwa

Kto to są głupcy i dlaczego w Starej Rusi nazywano ich głupimi? Czym różni się “głupiec w imię Chrystusa” od zwykłego szaleńca? Dlaczego szaleństwo jako instytucja powstało w Rusi równocześnie z samodzierżawiem? Jaka była postawa wobec wystawnego, kulturowo interpretowanego szaleństwa na Bliskim Wschodzie i w antycznej Grecji? Czy można uznać głupców za księcia Myiszkinę lub Władimira Żyrinowskiego? A Olega Kulika i “Pussy Riot”? Po co mnich idzie do tawerny? I w jakim celu, w końcu, szaleje głupiec? Historyk Siergiej Iwanow, korzystając z ogromnej liczby materiałów, od starożytnych tekstów po współczesne badania, daje wyczerpujący, fascynujący i niezwykle informacyjny opis szaleństwa jako fenomenu religijno-kulturowego, śledząc jego historię od Imperium Bizantyjskiego po czasy nowożytne.