Michaił Zośchenko – pisarz, dramaturg, scenarzysta i tłumacz. Przeżył zarówno niewiarygodną popularność, jak i publiczne upokorzenie, niełaskę, nędzę, zdradę. Zmienił wiele zawodów: był stolarzem, szewcem, milicjantem, agentem ścigania, scenarzystą. Ale na zawsze pozostał błyskotliwym literatem z wspaniałym poczuciem stylu, unikalnym połączeniem ironii i liryki. W swojej twórczości dążył do ukazania historii kultury i relacji międzyludzkich, wyszydzał mieszczan i obywateli, uważał, że satyryk powinien być moralnie czystym człowiekiem. "Odrodzona młodość" i "Przed wschodem słońca" – to całkowicie wyjątkowa proza, w której autor występuje w roli człowieka, zaglądającego w oczy swojej dusznej bólu i próbującego pokonać ją siłą charakteru – to wysiłek desperacki, ale wspaniały pod względem pomysłu i znakomity pod względem wykonania. Przypominając sobie swoje dzieciństwo, młodzieńczość, młodość, spotkania z znanymi pisarzami i poetami (Gorkim, Jesieninem, Majakowskim i innymi), rozważając o rozumie w historii, Zośchenko poddaje swoje przeszłość wnikliwemu badaniu.