Dziennik moich spotkań. Cykl tragedii. Od Maksima Gorkiego do Anny Achmatowej

Jurij Annenkow (1889–1974), wspaniały grafik, malarz, artysta teatralny, rozpoczął swoją twórczość w latach 10. XX wieku, szybko zajmując znaczące miejsce w świecie kultury Petersburga. Opowiadając o swoich współczesnych, wybitnych osobach, z którymi łączyła go szczera przyjaźń, nieustannie mówi także o... sobie oraz o tym, jak potoczyła się jego historia życia, jego los. Napisane przez artystę literackie portrety, stylistycznie pokrewne jego utalentowanej grafice, ozdabiające książkę, nazywano «syntetycznymi obrazami», czyli maksymalnie uogólnionymi, skoncentrowanymi na czymś istotnym. Swojemu dziennikowi Annenkow nadał podtytuł, w którym odzwierciedlił smutne wątki biografii swoich postaci.
A to Maksim Gorki, Aleksander Błok, Nikołaj Gumilow, Anna Achmatowa, Georgij Iwanow, Włodzimierz Chlebnikow, Siergiej Jesienin, Włodzimierz Majakowski, Jewgienij Zamiatin, Borys Piłnjak, Izaak Babel, Michaił Zoszczenko, Aleksiej Remizow, Siergiej Prokofiew, Ilja Repin.
Obok tych postaci wyłaniają się dziesiątki innych, za osobistymi historiami kryje się historia kultury rosyjskiej na przestrzeni wielu dziesięcioleci.