Książkę "Pożegnanie z iluzjami" Władimir Pozner napisał dwadzieścia jeden lat temu. Napisał po angielsku. W USA przez dwanaście tygodni utrzymywała się na liście bestsellerów gazety "New York Times". Pozner sądził, że od razu przetłumaczy swoją książkę na rosyjski, ale, jak mówił: "Zbyt trudno mi to przeszło, poczekam chwilę". Czekał osiemnaście lat - tłumaczenie zostało zakończone w 2008 roku. Jeszcze przez trzy lata rozmyślał nad tym, jak w rękopisie odzwierciedlić te minione lata. I dopiero teraz, według autora, nadszedł czas, aby opublikować rosyjską wersję książki "Pożegnanie z iluzjami". To nie tylko wspomnienia człowieka z bardzo skomplikowaną, ale prawdziwie oszałamiającą historią: Pozner urodził się w Paryżu, dzieciństwo spędził w Nowym Jorku, a dopiero w wieku 18 lat po raz pierwszy przyjechał do Moskwy. Pragnąc desperacko stać się Rosjaninem, wciąż stara się zrozumieć, kim jest i gdzie jest jego prawdziwa ojczyzna. Książka jest interesująca tym, że Władimir Pozner był świadkiem wielu największych wydarzeń XX wieku "z różnych stron barykad" i potrafi wciągająco i niezwykle ostro o tym opowiedzieć. Ale najważniejsze - stara się trzeźwo i obiektywnie ocenić Rosję, Amerykę i Europę. Pozner zna od wewnątrz nasze i zachodnie telewizje, polityczne zaplecze i życie elit. Po raz pierwszy w rosyjskiej literaturze XXI wieku autor odważył się szczerze rozważać kwestie narodowej tożsamości, wyznania, polityki i cech rosyjskiej mentalności. Ta książka bez wątpienia zmieni nasze podejście do wspomnień, ponieważ do tej pory nikt nie pisał o swoim życiu, kraju i naszej epoce z taką szczerością, ironią i głębokością. "Pożegnanie z iluzjami"… Pod tym tytułem mogą się podpisać wielu. Z tych, którzy przeczytają tę książkę, wszyscy się podpiszą.
