«Koźlątko w mleku» — satyryczna powieść o młodym literacie, który podejmuje się zakładu, aby uczynić znanego pisarza z człowieka, który nie potrafi pisać. Historia rozgrywa się w literackim środowisku połowy lat 80., gdzie imię, znajomości i dobrze skomponowany wizerunek często znaczą nie mniej niż talent. Za komiczną aferą kryje się surowa rozmowa o próżności, koniunkturze i cenie cudzych sukcesów. W centrum fabuły — próba przekształcenia przypadkowego człowieka w uznanego autora i obserwacja, jak łatwo reputacja zaczyna żyć własnym życiem.
Po przypadkowym zakładzie bohater-narrator wybiera prostego robotnika Witka Akaszyna i krok po kroku zaczyna tworzyć z niego postać «genialnego autora». W tym celu wymyśla biografię, sposób bycia, zestaw potrzebnych słów, a nawet wygląd zewnętrzny, który ma przekonać otoczenie o rzadkim darze. W grę stopniowo włącza się środowisko literackie: krytycy, uznani pisarze, wielbiciele modnych kierunków i ci, którzy potrafią zamieniać plotki w reputację. Im bardziej przekonujący staje się wymyślony wizerunek, tym bardziej przesuwają się granice między żartem, karierą a cudzym losem.
Bezimienny bohater-narrator — młody poeta i literat, pewny siebie, żądny przygód i zakochany. To on uruchamia ryzykowną intrygę i stara się nią kierować, dopóki nie zaczyna wymykać się spod kontroli. Wiktor Siergiejewicz Akaszyn, czyli Witek, — półanalfabeta z Mytiszczi, wybrany do tego eksperymentu. Wśród ważnych postaci jest także Nastia, młoda poetka z bohemy, krytyk Lubin-Lubczenko oraz Nikołaj Nikołajewicz Gorynin, uznany mistrz, wokół którego kręci się część kręgu pisarskiego.