Już w młodości Carl Jung, żyjący w Bazylei, był zafascynowany opowieściami o błyskotliwym umyśle, ekscentryczności Nietzschego i jego pogrążeniu w permanentnym psychozie. Te tomy, odszyfrowanie wcześniej niepublikowanego prywatnego seminarium, ujawniają owoce jego ciekawości: prace Nietzschego, które czytał w młodości, głęboko go poruszyły i miały trwały wpływ na jego myślenie. Na tych sesjach, już w dojrzałym wieku, Jung nieformalnie rozmawia z członkami swojego wewnętrznego kręgu o myślicielu, którego prace nie tylko zadziwiły głębokością zrozumienia ludzkiej natury, ale również stały się filozoficznym źródłem jego własnych psychologicznych i metapsychologicznych idei. Przede wszystkim pokazał, jak wspaniała książka „Tak mówił Zaratustra” ujawnia geniusz Nietzschego.
Ponieważ wówczas zapisy seminariów nie były przeznaczone do publikacji, Jung pozwala sobie na żarty, ostro ocenia ludzi i wydarzenia, które go irytowały i złościły, a także szczerze komentuje polityczne, ekonomiczne i inne problemy swojego czasu. To seminarium odbyło się w Zurychu w latach 30. XX wieku.
Bestsellery
