Christopher Jones jest znaczącą postacią w historii nowoczesnej chirologii. Jako były przewodniczący Londyńskiego Towarzystwa Chirologii, magister nauk humanistycznych (Oxford), przez wiele lat prowadził badania nad historią tradycji czytania z dłoni, opierając się nie tylko na pracach naukowych, ale także na źródłach pierwotnych przechowywanych w europejskich bibliotekach i muzeach. Jednak w przeciwieństwie do innych badaczy historii nauk okultystycznych - a chiromancja jest ich częścią - C. Jones sam jest wysokiej klasy specjalistą w czytaniu z rąk, wychowującym szereg utalentowanych uczniów, znanych także poza Anglią, wśród których można wymienić takich chiromantów jak Johnny Fincham i Lynn Seal.
Stawiając sobie za cel obalenie nie opartych na faktach mitów, C. Jones śledzi historię rozwoju czytania z dłoni od jej początków tysiące lat temu na obszarach Indii aż do połowy XX wieku. Opierając się na badaniach naukowych, źródłach chiromancji oraz własnym doświadczeniu, stara się wyłonić najważniejsze prace danego okresu, zrozumieć kontekst historyczny, w ramach którego kształtowały się poglądy danej postaci tradycji. W książce Jonesa wielokrotnie pojawiają się szczegółowe opisy obecnie przestarzałych metod i poglądów, które jednak mogą nas zainteresować.
Będąc praktykującym mistrzem, Jones nie traktuje chiromancji jako martwej lub nierozwijającej się sztuki, ale zwraca uwagę czytelników na to, że w XX wieku nastąpiło uformowanie chirologii - psychologicznie zorientowanego czytania z dłoni, któremu oddało hołd wielu uczonych i badaczy. Dzięki swojemu uczniowi Juliuszowi Shpiro chirologię poznał Carl Jung, który nawet napisał wstęp do jedynej książki Shpiro poświęconej dłoniom dzieci. O efektownej konsultacji z Shpirą wspominała w jednej ze swoich prac Maria-Louise von Franz. Od tego czasu chirologia, podobnie jak astrologia, zainteresowała psychologów i psychoanalityków, stając się jednym z niestandardowych sposobów diagnozowania zmian osobowości.