Nauczanie Dona Juan’a. Osobna rzeczywistość

Karlos Castaneda – jeden z najsłynniejszych, kultowych autorów drugiej połowy XX wieku. Jego pierwsza książka – to jeszcze nie «prawdziwy» Castaneda. Młody antropolog nie może jeszcze zaakceptować magicznego świata swojego nauczyciela dona Juana i stara się pisać «naukowy przegląd» niewiarygodnych wydarzeń, które go otaczają.
Antropologiczne środowisko przyjmuje «Nauczanie dona Juana» jako pracę naukową. Karlos uzyskuje tytuł magistra i stara się na zawsze uciec od rzeczywistości indian-magi, która okazała się niebezpieczna dla jego dotychczasowego systemu postrzegania. Ale Siła decyduje inaczej: po dwóch latach wraca – i zaczyna nowy cykl nauki. «Osobna rzeczywistość», jak i pierwsza książka, jest opisem doświadczenia, którego jeszcze nie rozumie.
Zastosuj się do rady: aby lepiej zrozumieć nauki Tolteków, zacznij swoją znajomość z nimi od trzeciej książki – «Podróż do Ixtlanu», a dopiero potem wróć do pierwszych dwóch, ponieważ smutno byłoby, z jednej strony, przestraszyć się niedokładnego opisu Ścieżki i porzucić ją, z drugiej – nie zapoznać się z tymi najważniejszymi elementami Nauczania, które znalazły się właśnie w pierwszych dwóch książkach.
I pamiętaj, że nawet jeśli zaczniesz czytać 11 książek Castanedy tylko jako interesujące magiczne historie, uważając je za czystą fikcję, nigdy już nie będziesz patrzył na świat tymi samymi oczami.

Cytaty
«Ścieżka bez serca nigdy nie jest radosna. Już tylko po to, aby na nią wyjść, trzeba ciężko pracować. Natomiast ścieżka, która ma serce, zawsze jest łatwa; aby ją pokochać, nie są potrzebne specjalne wysiłki».
«Złość na ludzi oznacza uznawanie ich czynów za coś ważnego. Należy zdecydowanie pozbyć się takiego odczucia. Czynów ludzi nie można uznawać za na tyle ważne, by zepchnąć na drugi plan jedyną życiowo ważną alternatywę: nasze niezmienne spotkania z nieskończonością».
«Bycie wojownikiem – to najskuteczniejszy sposób na życie. Wojownik wątpi i rozmyśla, zanim podejmie decyzję. Ale gdy już ją podejmie, działa, nie rozpraszając się wątpliwościami, obawami i wahaniami. Przed nim czeka jeszcze miliony decyzji, z których każda czeka na swoją kolej. To jest droga wojownika».
«Ten, kto raz pokonał strach, jest wolny od niego do końca swoich dni, ponieważ zamiast strachu przychodzi klarowność, która rozprasza strach. Do tego momentu człowiek zna wszystkie swoje pragnienia i wie, co z nimi zrobić; może odkrywać nowe lub podejmować nowe kroki w nauczaniu, a wszystkie jego działania przenika ostra klarowność. Człowiek czuje, że dla niego nie ma tajemnic».
«Człowiek idzie do wiedzy tak, jak idzie na wojnę – całkowicie przebudzony, pełen strachu, czci i bezwarunkowej determinacji. Jakiekolwiek odstępstwo od tej zasady to fatalny błąd, a ten, kto go popełni, z pewnością doczeka dnia, kiedy gorzko tego pożałuje. Tylko ten, kto spełnia te warunki, jest ubezpieczony od błędów, za które trzeba zapłacić; tylko w tych warunkach nie będzie działał na chybił trafił. Jeśli taki człowiek poniesie porażkę, to przegrywa tylko bitwę, co nie jest powodem do nadmiernego żalu».