Być chorym

W eseju «Być chorym» (1926) Virginia Woolf porusza kwestię: dlaczego chorobom — codziennemu i nieodłącznemu zjawisku ludzkiego życia — poświęcono nieprzyzwoicie mało tekstów? Według pisarki, która sama niejednokrotnie cierpiała na dolegliwości fizyczne, oddzielonemu od zwykłego świata i przykutanemu do łóżka człowiekowi otwiera się zupełnie inny obraz rzeczy. Dla Woolf choroba — to trampolina, która pozwala wydostać się poza powszechne prawdy, «serdeczne oszustwo» społeczeństwa i zacząć postrzegać świat poza normami, jakby wewnętrznie. W swoim spojrzeniu na chorobę różni się od matki Julię Stephen, doświadczonej pielęgniarki i autorki praktycznego przewodnika «Notatki z pokoi chorych» (1883). Oba teksty są po raz pierwszy publikowane w języku rosyjskim i zapoznają czytelnika z dwoma różnymi sposobami pisania o chorobie od dwóch kobiet, które się od siebie różnią.