Szmuel Józef Agnon

Szmuel Józef Agnon (1887–1970) – najbardziej znaczący z hebrajskich pisarzy w czasach nowożytnych, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1966 roku. Książka rozwija historię życia Agnona i przedstawia przegląd jego twórczości na różnych etapach życiowej i twórczej drogi pisarza: Wschodnia Galicja – kraina, w której Agnon się urodził i dorastał, Kraj Izraela (a szczególnie Jerozolima), gdzie pisarz spędził większą część swojego życia, oraz Niemcy, gdzie zatrzymał się na 12 lat. Jako człowiek, którego korzenie sięgają świata żydostwa Wschodniej Europy i żydowskich tradycji, ale także jako artysta wrażliwy na zmieniającą się żydowską rzeczywistość, w swoich dziełach Agnon odkrywa napięcie i polaryzację, które przenikają współczesne żydowskie doświadczenie egzystencjalne, charakteryzującego się dramatycznymi procesami zmian i kryzysów. Agnon, ze swoim ogromnym literackim talentem i niezrównanym, dopracowanym stylem, przez sześćdziesiąt lat swojej twórczości darował nam wiele arcydzieł, najbardziej wydajne powieści w hebrajskiej literaturze XX wieku, jak również bezcenny zbiór antologii i zbiorów wyciągów z żydowskich źródeł. Równocześnie, rozpatrując życie i twórczość pisarza, ta książka oferuje czytelnikowi – w tym także zagranicznemu – możliwość wniknięcia w głębię wewnętrznego świata pisarza, zajmującego tak znaczące miejsce w historii hebrajskiej literatury, żydowskiej kultury w ogóle, a szczególnie współczesnej kultury izraelskiej.