Friedl i dzieci z Terezin

Czy sztuka może ratować? Po co jest w warunkach nieuchronnej katastrofy? Wiedeńska artystka Friedl Dicker-Brandeis (1898–1944), która w 1942 roku trafiła do getta w Terezinie, zajmowała się rysowaniem z deportowanymi tam dziećmi, skazanymi na śmierć. Przecież z Terezina wysyłano więźniów do Auschwitz. Większość małych uczniów Friedl zginęła w Holokauście. Ale razem z nią rysowali życie, odnajdując w twórczości wolność i nadzieję. Friedl zdołała zebrać, opisać i ukryć 5 tysięcy rysunków dziecięcych, z których wiele przechowywanych jest w Muzeum Żydowskim w Pradze. Friedl zachowała pamięć o setkach zniszczonych dzieci, a jej metoda stała się podstawą nowoczesnej arteterapii.