W monografii profesora Niezależnego Uniwersytetu Ekonomicznego w Moskwie, doktora nauk historycznych I. W. Kriwuszina, po raz pierwszy w krajowej historiografii przeprowadzono kompleksową analizę ludobójstwa z 1994 roku w Rwandzie, jego historycznych uwarunkowań i przyczyn, ujawniono sposoby jego przeprowadzania, głównych organizatorów i uczestników, rolę mediów i kościołów chrześcijańskich w ludobójstwie. Badanie, oparte na obszernym zbiorze źródeł, pokazuje, jak formował się „dyskurs ludobójstwa”, jak tradycyjne struktury administracyjne przekształcały się w mechanizmy masowego wyniszczania „wrogów” i ich „sprawców”, jak zmieniała się świadomość zaangażowanych w to osób, w jakich formach odbywał się opór wobec ludobójstwa i jakimi sposobami został on stłumiony, jakie były strategie niszczenia i strategie przetrwania, jakie były przyczyny obojętności ONZ, państw zagranicznych i światowej opinii publicznej. Dla szerokiego kręgu czytelników, przede wszystkim politologów, historyków, etnologów, specjalistów ds. międzynarodowych, psychologów, socjologów i dziennikarzy.