Śmierć Artura

Tworzenie «Śmierci Artura» Malory'ego zakończono około 1470 roku, a pierwsza publikacja powieści miała miejsce piętnaście lat później, w 1485 roku. Miało to miejsce dzięki wydawcy Williamowi Caxtonowi. Powieść Malory'ego wywodzi się z opowieści o potężnym królu Brytów (Keltów), którzy w dawnych czasach zamieszkiwali obszar współczesnej Brytanii i części Francji. Legendy o czynach dawnego władcy przez długi czas żyły w pamięci ludu, okresowo inspirując średniowiecznych poetów do komponowania ballad i pieśni o Arturze. Około XIII wieku pewien nieznany autor lub zespół autorów, na podstawie licznych poematów o czynach rycerzy króla Artura, stworzył cykl powieści napisanych w starofrancuskim języku. Cykl ten jest obecnie znany jako «Lancelot-Graal» lub «Wulgata». W tym rozbudowanym dziele szczegółowo opisane są perypetie życiowej drogi Artura i bohaterów z jego najbliższego otoczenia. Korzystając z «Lancelot-Graal» jako skarbnicy informacji o przygodach rycerzy Okrągłego Stołu, Malory stworzył dobrze zorganizowane, konsekwentnie przedstawione i barwne dzieło literackie. W nim wychwalane są honor, oddanie i odwaga. Dzielni wojownicy poszukują Świętego Graala, wieszcz Merlin kieruje bezstrasznym królem, a podstępna wróżka Morgana stawia im wszelkie przeszkody. W przeciwieństwie do innych rycerskich powieści, narracja «Śmierci Artura» koncentruje się wokół braterstwa wojennego, a nie sercowych przeżyć głównego bohatera czy dworskich intryg.

W tym wydaniu «Śmierć Artura» przedstawiona jest w tłumaczeniu filologa Inny Maksimowny Bernsztejnowej (1929–2012). Tekst ozdabiają prace znakomitego brytyjskiego artysty, mistrza ilustracji książkowej Aubrey'a Beardsleya (1872–1898).