Boska komedia

Dmitrij Egorowicz Min (1818—1885) nie był profesjonalnym literatem. Całe swoje życie poświęcił nauce medycznej — był wybitnym ekspertem w dziedzinie medycyny sądowej. A jednocześnie krytycy XIX wieku uważali go za jednego z najlepszych tłumaczy swojego czasu. Min tłumaczył z języka włoskiego, niemieckiego, angielskiego; pracował nad dziełami Byrona i Schillera. Jednak zasłużoną literacką sławę przyniosła mu praca nad «Boska komedia», jej tłumaczenie doskonalił aż do końca swoich dni. Głębokie poznanie tego wielkiego dzieła pomogło Minowi oddać ducha oryginału i wiele jego subtelności. Nieprzypadkowo utrwaliła się na nim sława rosyjskiego interpretatora Dantego.

Gustaw Doré (1832—1883) nie zdobył klasycznego wykształcenia artystycznego. Jednak naturalny talent rysownika i długotrwałe życie w Paryżu, spędzone na studiowaniu obrazów i miedziorytów w Luwrze i Bibliotece Narodowej, pomogły mu samodzielnie doskonalić swoje umiejętności. Gustaw Doré miał zaledwie piętnaście lat, gdy ukazał się pierwszy album jego litografii — «Czyny Herkulesa». W swoich pracach graficznych Doré mistrzowsko wykorzystał grę światła i cienia. Jego ręka jest natychmiast rozpoznawalna — czy to rysunki do Dantego, Rabela, bajek Charles’a Perraulta czy przygód barona Münchhausena. Nieprzypadkowo krytycy słusznie zaliczyli Doré do największych ilustratorów XIX wieku.