W osobistym archiwum Dostojewskiego, które trafiło do Centrarchiwum w listopadzie 1921 roku, oprócz zeszytów z materiałami do jego powieści, znaleziono 11 paczek z listami do żony Annie Grigoriewnie, napisanymi w okresie od 1866 do 1880 roku. Dzięki tym listom możemy lepiej zrozumieć osobowość Fiodora Michajłowicza – genialnego pisarza i zwykłego człowieka, opętanego twórczością i namiętnościami, z których jedna, najbardziej niebezpieczna i zgubna, była ludemania. Zobaczymy, jak stopniowo historia miłości do rodziny została zaciemniona nie mniej silną miłością do gry, która spaliła Dostojewskiego doszczętnie i zmuszała go do wykorzystywania swojego wielkiego daru pisarskiego do wyżebrania pieniędzy od uwielbiającej go żony.
Przed nami prawdziwy emocjonalny dziennik pisarza. W jego listach, jak w lustrze, odbijają się nie tylko szczegóły życia i bytowania Dostojewskich, ale także cała przeżywana przez nich gama nastrojów: od dziecięcego zachwytu do najgłębszego rozpaczy, od absolutnej dezorientacji do inspirującej nadziei. Pokazują, na co są zdolni ludzie w chwilach słabości. Ale dają także zrozumienie, że wzajemny szacunek i zaufanie w relacjach z ukochaną osobą pomagają przezwyciężać najstraszniejsze sytuacje i najpoważniejsze trudności.