Póki co martwi nas cierpienie na świecie, twierdzi filozof polityczny Simona Forti, jesteśmy zmuszeni badać kwestię zła. Autor rozważa filozoficzne debaty XIX–XX wieku na temat natury zła i dochodzi do wniosku o konieczności porzucenia «paradigmatu Dostojewskiego», w którym wszechmocny podmiot (demon, siewca śmierci) stawiany jest w opozycji do bezradnych ofiar.
Proponuje nową genealogię relacji między złem a władzą. Forti zwraca uwagę na pasywne podejście do przestrzegania zasad, potrzebę normalności i pragnienie podporządkowania, które charakteryzują obecne demokracje, co, jej zdaniem, stanowi podstawę współczesnego zła. Zło rozpatrywane jest również w kontekście naszej potrzeby przetrwania za wszelką cenę oraz głębokiego pragnienia uznania.
Książka wywołała szeroką dyskusję, proponując nowe drogi badań nad relacjami etyki i polityki. Książka będzie przydatna dla tych, którzy interesują się filozofią polityczną, historią, analizą literacką i psychoanalizą (zarówno teorią, jak i praktyką)